Πειραματική Αρχαιολογία - Αναστατική Ελληνοσκυθικού τόξου;.

Πρόλογος

Από πολύ μικρή ηλικία με εντυπωσίαζαν οι λαοί που έκαναν χρήση της πανάρχαιας τέχνης της τοξοβολίας. Για σχεδόν 30 έτη και διάφορους προσωπικούς λόγους αμέλησα να ξεκινήσω την μελέτη και την ενασχόληση μου με αυτή. Η προτροπή μού δώθηκε όταν πάράλληλα με τις σπουδές μου στην Ιταλία, είχα την τύχη να γνωρίσω και να εκπαιδευτώ υπό του καθηγητή Gianni Br. και με την ομάδα τοξοβόλων Arcieri e balestrieri Filippo degli Ariosti της πόλης της Φερράρα. Μέσω του δασκάλου μου κατάφερα και ήρθα σ’επαφή με έναν μεγάλο μελετητή, πειραματικό αρχαιολόγο και ιστορικό της τοξοβολίας, τον Stefano Benini. Μαζί τους πέρασα πάρα πολλές ώρες τόσο στην εξάσκηση της τοξοβολίας αλλά και στην γενικότερη ανταλλαγή απόψεων και πληροφοριών για την τέχνη της. Οι μελέτες και οι εμπειρίες που είχαν συλλέξει για την τοξοβολία και την χρήση του τόξου γενικότερα, ξεκινούσαν από την νεολιθική εποχή και περιοριζόντουσαν τόσο στην ινδιάνικη δυτική τέχνη, στην βορειοευρωπαική όσο και στην ανατολίτικη και με μικρές αναφορές για την κεντροευρωπαική.

Κατά την διάρκεια της εκπαιδεύσεώς μου, τους μετέφερα την επιθυμία μου να γίνει μία έρευνα και μελέτη για μια πιθανή αναστατική ενός σκυθικού-ελληνικού τόξου καθώς μετά από μία σύντομη έρευνα στο παγκόσμιο ιστό, διαπίστωσα την ύπαρξη πιθανών αντιγράφων με σύγχρονα υλικά οργανικά και μη, που στερούσαν σχετικής έρευνας και ιστορικής ακριβείας. .

Από τον Μάρτη του 2011 και μετά από σχεδόν 6 μήνες ο Stefano Benini κι εγώ καταφέραμε και κατασκευάσαμε ένα αντίγραφο (αναστατική) σκυθοελληνικού τόξου της ύστερης ομηρικής περιόδου. Η παρούσα μελέτη εξιστορεί μεγάλο κομμάτι της έρευνας και της δημιουργίας του.

Από ένα κομμάτι απλού βούρλου/καλαμιού (Juncus effusus) στο ελληνοσκυθικό τόξο όπως και βρέθηκε από την αρχαιολογική σκαπάνη ...


Σκυθικό τόξο από καλάμι μετά γόρυτου, ένα σπανιότατο μα και καταπληκτικό εύρημα. Διακρίνεται η γεωμετρία του όπως και μεταφερόταν μονάχα απο ερυθρόμορφες φιγούρες βάζων. Από την σελίδα της πηγής διαβάζουμε για την χρήση κάποιου φυσικού χρώματος/γυαλιστικού (enamel) που το καλύπτει, την δερμάτινη προσθήκη στα κέρατά του για την ενίσχυσή του μαζί με τις μεταλλικές προσθήκες όπου και δενόταν η χορδή του.
3ος με 1ο αιώνα π.Χ. - διαστάσεις: Μήκος 49εκ. και πλάτος 9.5 εκ.
Πηγή εκθέματος: "Under the Sign of the Golden Griffin. The Royal Tombs of the Scythians" - German exhibition from 2007.

Πηγή φωτογραφίας
Βιβλιογραφία...
- LEBEDYNSKY I., Les Scythes, La civilisation des steppes, Paris, 2001, p. 154ss
- PIOTROVSKY B. (éd.), Scythian Art, Oxford-Leningrad,1987, n. 171-73, 184-187.